لوموند-۱۹فوریه2016- ناتالی گیبر
ناتالی گیبر، روزنامه نگار متخصص مسائل اطلاعاتی-نظامی لوموند، در مطلب کوتاهی با عنوان فوق در ستون «داستان روز» (l’histoire du jour) مینویسد :
«این بزرگترین حمله سایبری است که تا کنون تدارک دیده شده است. تحت نام رمز «نیترو زئوس»، ایالات متحده قصد داشته در صورت شکست مذاکرات مربوط به متوقف ساختن برنامه اتمی، سیستم های پدافند هوایی، شبکه های ارتباطات و مخابرات، کارخانه ها و نیروگاههای برق ایران را مختل و خنثی سازد. لیکن مذاکرات مزبور سرانجام به انعقاد یک توافق نامه دیپلماتیک در سال 2015 منتهی شد.
این عملیات سری با گستردگی بی سابقه در یک فیلم مستند ساخته الکس گیبنی Alex Gibney به نام «روزهای صفر» (Zero Days) فاش شده که روز چهارشنبه 17 فوریه در جشنواره سینمایی برلن نمایش داده شد. روزنامه نیویورک تایمز به نوبه خود با مراجعه به منابعی در پنتاگون، کاخ سفید و مدیریت کل اطلاعات ملی، خطوط کلی این عملیات را تأیید کرده است. یکی از این منابع میگوید «آمریکا هیچگاه طرح تهاجم سایبری در این مقیاس گسترده را تدارک و سازماندهی نکرده بود».
«نیترو زئوس» در امتداد عملیات موسوم به «بازیهای المپیک» (« Jeux olympiques ») طرحریزی شد که با استفاده از ویروس کامپیوتری استاکس نت Stuxnet، به سانتریفوژهای موجود در کارخانه نطنز در مرکز ایران صدمه زیادی وارد ساخته بود. هدف از عملیات جدید پنتاگون که تصمیم آن در سال 2010، زمانی که اسرائیل ایران را به حمله نظامی پیشگیرانه تهدید میکرد، گرفته شد، تا در صورت تصاعد نظامی، یک طرح اقدام اضطراری روی میز باراک اوباما قرار داشته باشد. این بار قرار بود از طریق «کاشتن جاسوس» (implants) در سیستمهای انفورماتیک ایران، نظامیان آمریکایی بتوانند نه تنها از فعالیتهای صنعتی کشور آگاه شوند، بلکه در صورت صدور دستور از سوی پرزیدنت اوباما، به زیرساختهای اصلی آن حمله کنند.
عملیات نیترو زئوس یک وجه مخفی دیگر نیز داشت که توسط آژانس ملی امنیت آمریکا (NSA) پیش برده میشد و عبارت بود از تدارک یک حمله انفورماتیک با هدف نابود کردن مرکز زیر زمینی غنی سازی اورانیوم در فردو. با این حال، به نوشته نیویورک تایمز، هنوز معلوم نیست آیا آمریکاییها توانسته بوده اند به لحاظ فیزیکی به درون فردو رخنه کنند، یا اینکه میزان همکاریشان با اسرائیلیها در تدارک این عملیات چه اندازه بوده است.
«ژنرالهای ارتش سایبری» (cybergénéraux) توضیح میدهند که عملیات نظامی در قرن بیست و یکم بزودی همگی یک معادل انفورماتیک خواهند داشت که میتواند از ضد اطلاعات و ضد تبلیغات تا کنترل ارتباطات و مخابرات و سیستمهای تسلیحاتی دشمن را در بر گیرد. مثلا در برابر سازمان دولت اسلامی [داعش]، تردیدی نیست که طرحهای حمله ائتلاف بین الملل شامل یک وجه سایبری نیز میشود. اما امروز هنوز تصمیمی راجع به یک حمله بزرگ سایبری علیه داعش گرفته نشده است. فقدان عجله در این امر را مباحثات متعددی که پیرامون تدارک عملیات «نیترو زئوس» در گرفته بود، توجیه میکند. برخی کارشناسان بخصوص در وزارت خارجه تأکید کرده اند که آثار و عواقب چنین حملاتی مطلقا قابل کنترل نیست. فی المثل انهدام نیروگاههای برق میتواند عواقب فاجعه باری بر جماعات غیر نظامی داشته باشد که از قبل دانسته یا قابل محاسبه نیست. مشکل مهم دیگر اینکه این گونه عملیات فعلا بدور از هر گونه مقررات نظارت بین المللی مشترک در حال تحول و پیشرفت است. به گفته مایکل هیدن Michael Hayden، رئیس پیشین CIA، قضیه استفاده از بمب اتمی در سال 1945 که برای نخستین بار انجام گرفت، «ضوابط تازه ای» بر منازعات بین الملل تحمیل کرد. درجهان امروز، بازیگران دیگری ممکن است احساس کنند دست زدن به عملیات مشابه مشروع خواهد بود و ایالات متحده را با هزار عملیات «نیترو زئوس» تهدید کنند [منظور نویسنده احتمالا کشورهایی نظیر چین و روسیه و کره شمالی است،م.]»
ناتالی گیبر، روزنامه نگار متخصص مسائل اطلاعاتی-نظامی لوموند، در مطلب کوتاهی با عنوان فوق در ستون «داستان روز» (l’histoire du jour) مینویسد :
این عملیات سری با گستردگی بی سابقه در یک فیلم مستند ساخته الکس گیبنی Alex Gibney به نام «روزهای صفر» (Zero Days) فاش شده که روز چهارشنبه 17 فوریه در جشنواره سینمایی برلن نمایش داده شد. روزنامه نیویورک تایمز به نوبه خود با مراجعه به منابعی در پنتاگون، کاخ سفید و مدیریت کل اطلاعات ملی، خطوط کلی این عملیات را تأیید کرده است. یکی از این منابع میگوید «آمریکا هیچگاه طرح تهاجم سایبری در این مقیاس گسترده را تدارک و سازماندهی نکرده بود».
«نیترو زئوس» در امتداد عملیات موسوم به «بازیهای المپیک» (« Jeux olympiques ») طرحریزی شد که با استفاده از ویروس کامپیوتری استاکس نت Stuxnet، به سانتریفوژهای موجود در کارخانه نطنز در مرکز ایران صدمه زیادی وارد ساخته بود. هدف از عملیات جدید پنتاگون که تصمیم آن در سال 2010، زمانی که اسرائیل ایران را به حمله نظامی پیشگیرانه تهدید میکرد، گرفته شد، تا در صورت تصاعد نظامی، یک طرح اقدام اضطراری روی میز باراک اوباما قرار داشته باشد. این بار قرار بود از طریق «کاشتن جاسوس» (implants) در سیستمهای انفورماتیک ایران، نظامیان آمریکایی بتوانند نه تنها از فعالیتهای صنعتی کشور آگاه شوند، بلکه در صورت صدور دستور از سوی پرزیدنت اوباما، به زیرساختهای اصلی آن حمله کنند.
عملیات نیترو زئوس یک وجه مخفی دیگر نیز داشت که توسط آژانس ملی امنیت آمریکا (NSA) پیش برده میشد و عبارت بود از تدارک یک حمله انفورماتیک با هدف نابود کردن مرکز زیر زمینی غنی سازی اورانیوم در فردو. با این حال، به نوشته نیویورک تایمز، هنوز معلوم نیست آیا آمریکاییها توانسته بوده اند به لحاظ فیزیکی به درون فردو رخنه کنند، یا اینکه میزان همکاریشان با اسرائیلیها در تدارک این عملیات چه اندازه بوده است.
«ژنرالهای ارتش سایبری» (cybergénéraux) توضیح میدهند که عملیات نظامی در قرن بیست و یکم بزودی همگی یک معادل انفورماتیک خواهند داشت که میتواند از ضد اطلاعات و ضد تبلیغات تا کنترل ارتباطات و مخابرات و سیستمهای تسلیحاتی دشمن را در بر گیرد. مثلا در برابر سازمان دولت اسلامی [داعش]، تردیدی نیست که طرحهای حمله ائتلاف بین الملل شامل یک وجه سایبری نیز میشود. اما امروز هنوز تصمیمی راجع به یک حمله بزرگ سایبری علیه داعش گرفته نشده است. فقدان عجله در این امر را مباحثات متعددی که پیرامون تدارک عملیات «نیترو زئوس» در گرفته بود، توجیه میکند. برخی کارشناسان بخصوص در وزارت خارجه تأکید کرده اند که آثار و عواقب چنین حملاتی مطلقا قابل کنترل نیست. فی المثل انهدام نیروگاههای برق میتواند عواقب فاجعه باری بر جماعات غیر نظامی داشته باشد که از قبل دانسته یا قابل محاسبه نیست. مشکل مهم دیگر اینکه این گونه عملیات فعلا بدور از هر گونه مقررات نظارت بین المللی مشترک در حال تحول و پیشرفت است. به گفته مایکل هیدن Michael Hayden، رئیس پیشین CIA، قضیه استفاده از بمب اتمی در سال 1945 که برای نخستین بار انجام گرفت، «ضوابط تازه ای» بر منازعات بین الملل تحمیل کرد. درجهان امروز، بازیگران دیگری ممکن است احساس کنند دست زدن به عملیات مشابه مشروع خواهد بود و ایالات متحده را با هزار عملیات «نیترو زئوس» تهدید کنند [منظور نویسنده احتمالا کشورهایی نظیر چین و روسیه و کره شمالی است،م.]»
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر